Мы – мужской католический орден.

Уже почти 500 лет мы служим Богу и Его народу там, где в нас нуждаются.

 

Приходы и церкви, пастырское попечение, духовные упражнения, миссии, духовное сопровождение

Школы, университеты, СМИ, издательства, институты и культурные центры

Социальное служение, забота о беженцах, экология, межрелигиозный диалог

Наш орден основан в XVI веке рыцарем-баском Игнатием Лойолой.

В молодости он служил при дворе и вёл мирской образ жизни. В 1521 г., отважно защищая крепость Памплону от французов, был тяжело ранен снарядом, раздробившим ему ногу.

Игнатий был при смерти, но по Божьей милости выжил и пошёл на поправку. Прикованный к постели, он стал читать Евангелие и жития святых; под их впечатлением решил оставить прежний образ жизни и радикально следовать Иисусу. Своё дворянское платье он отдал бедняку, а меч оставил в святилище Пресвятой Девы Марии в Монтсеррат.

«Возьми, Господи, и прими всю мою свободу, разум, память и всю мою волю – всё, что имею и чем обладаю.»

Игнатий посвятил себя заботе о больных и нищих. Прошел через тяжкие духовные терзания, связанные с его греховным прошлым, и на основании собственного опыта стал составлять сборник «Духовных Упражнений», позже ставший руководством в духовном пути для неисчислимого множества христиан.

Вскоре к нему присоединились первые товарищи. Стремясь сохранить единство между собой, эта группа друзей, преданных Богу, решает основать орден, целью которого было самоотверженное служение Церкви в послушании Папе Римскому.

В основе правила нового ордена было строгое послушание учению Церкви, отречение от личной свободы, полное доверие Церкви и Папе, согласно принципу Sentire cum Ecclesia («Чувствовать вместе с Церковью»)

Иезуиты были проповедниками и исповедниками сильных мира сего. Во времена контрреформации значительная часть учреждений среднего и высшего образования находилась под их руководством. Члены ордена также занимались попечительством бедных и нередко выступали в защиту их прав.

Иезуиты часто меняли место служения, не привязывались к отдельным странам и их интересам. Такой космополитизм вызывал сильное сопротивление со стороны некоторых монархов. Под их давлением папа римский Климент XIV в 1773 г. приказал распустить Орден.

По решению царицы Екатерины II Общество Иисуса не прекратило своего существования на территории Российской Империи и таким образом выжило, дождавшись момента восстановления папой Пием VII в 1814 г.

Иезуиты сегодня

членов Ордена

святых и блаженных

школ и университетов

мест служения на территории СНГ

«Везде там, где в самых сложных и отдаленных местах Церкви, на распутьях идеологий, на социальных фронтах сталкивались (и продолжают сталкиваться) жгучие желания человека и вечное послание Евангелия, там были – и продолжают быть – иезуиты.»

Павел VI, Папа Римский

Глабальныя апостальскія прыярытэты: актуалізацыя місіі Таварыства Езуса

Глабальныя апостальскія прыярытэты: актуалізацыя місіі Таварыства Езуса

На 36-ай генеральнай кангрэгацыі ў 2016 г. дэлегаты даручылі новавыбранаму генеральнаму настаяцелю Артуру Сосе перагледзець і актуалізаваць апостальскія прыярытэты, якія былі прынятыя ў 2003 г. (У той час на першым месцы знаходзіліся місіі ў Кітаі і Афрыцы,...

Новая аб’яднаная правінцыя Цэнтральнай Еўропы – сапраўдная мультыкультурная супольнасць

Новая аб’яднаная правінцыя Цэнтральнай Еўропы – сапраўдная мультыкультурная супольнасць

«Я задаволены, бо ўвесь папярэдні працэс распазнавання паказаў, што заснаванне Цэнтральна-Еўрапейскай правінцыі – не толькі арганізацыйная справа. Хутчэй, гэта актыўны адказ на змены і выклікі нашага часу". Такім меркаваннем Айцец Генерал Артура Соса падзяліўся ў...

Тры віды думак. Ці мае думкі сапраўды мае?

Тры віды думак. Ці мае думкі сапраўды мае?

Думкі спадарожнічаюць нам няспынна, але мы рэдка ўсведамляем іх уплыў. У артыкуле разглядаюцца пэўныя няясныя моманты адносна разумення ролі чалавечага фактару ў распазнаванні: хіба тое, што маё, унутранае і аўтаномнае, можа мне шкодзіць? Артыкул заканчваецца...

Прабываць у Езусе — прыносіць плод

Прабываць у Езусе — прыносіць плод

Гамілія на V Велікодную нядзелю, Год В Езус сказаў сваім вучням: Я — сапраўдная вінаградная лаза, а Айцец Мой — вінаградар. Кожную галінку ўва Мне, якая не прыносіць плоду, Ён адразае, і кожную, якая дае плод, ён ачышчае, каб давала яшчэ больш пладоў. Вы ўжо чыстыя...

Пастыры, найміты, ваўкі

Пастыры, найміты, ваўкі

Гамілія на ІV Велікодную нядзелю, Год В Езус сказаў: Я — добры пастыр. Добры пастыр аддае жыццё сваё за авечак. А найміт і не пастыр, якому не належаць авечкі, калі бачыць, што прыходзіць воўк, кідае авечак і ўцякае, а воўк хапае і разганяе іх. Уцякае, бо ён найміт і...

Уваскрослы Пан, прысутны ў Целе сваім і целе тваім

Уваскрослы Пан, прысутны ў Целе сваім і целе тваім

Гамілія на III Велікодную нядзелю, год BВучні Езуса расказалі пра тое, што здарылася ў дарозе, і як яны пазналі Езуса ў ламанні хлеба. Калі яны казалі пра гэта, сам Езус стаў сярод іх і сказаў: Спакой вам. Устрывожаныя і напалоханыя яны думалі, што бачаць духа. Але Ён...

Адзін з найцяжэйшых учынкаў міласэрнасці

Адзін з найцяжэйшых учынкаў міласэрнасці

Гэты ўчынак міласэрнасці, аб якім разважае а. Юзэф Аўгустын SJ, успрымаецца адначасова як праяўленне міласэрнасці і цноты. Біблія надае яму вялікую вагу і звязвае з ім вялікія надзеі. “Шляху сведчанняў Тваіх я радуюся больш за ўсе багацці.” (Пс 119, 14). Настаўленне...

Па дарозе ў Эмаус

Па дарозе ў Эмаус

Віллі Ламберт SJ у сваёй кнізе “Directions for Communication. Discoveries with Ignatius Loyola“ (Парады для камунікацыі. Адкрыцці з Ігнацыем Лаёлай) прапануе шэраг рэкамендацый і падказак для найбольш эфектыўнага будавання камунікацыі на самых розных узроўнях. У...

Што ў тваім сумневе?

Што ў тваім сумневе?

Гамілія на ІІ Велікодную нядзелю, Год В Калі быў вечар таго першага дня тыдня, і дзверы дома, дзе збіраліся вучні, былі замкнёныя ад страху перад юдэямі, прыйшоў Езус і стаў пасярэдзіне, і сказаў ім: Спакой вам! І, сказаўшы гэта, паказаў ім рукі і бок. Узрадаваліся...

Жыць Уваскрасеннем

Жыць Уваскрасеннем

Прапануем вашай увазе інтэрв'ю айца Віктара Жука SJ, апублікаванае ў апошнім красавіцкім нумары часопіса "Ave Maria". Наш суразмоўца – айцец-езуіт Віктар Жук, родам з Пінска, уступіў у Таварыства Езуса ў 2003 годзе, вывучаў філасофію ў Падуі, на пастырскай практыцы...

Ад смерці да жыцця

Ад смерці да жыцця

Езу Хрыстэ, няхай Твая смерць будзе маім жыццёмі ў Твайго памірання я навучуся, як жыць.Няхай Тваё змаганне будзе маім адпачынкам,Твая чалавечая слабасць – маёй адвагай,Твая ганьба – маёй годнасцю,Твае крыжовыя пакуты – маёй раскошай,Твой сум – маёй радасцю.У Тваім...