Мы – мужчынскі каталіцкі ордэн.

Ужо амаль 500 год мы дзейнічаем там, дзе нас патрабуе свет.

Парафіі і санктуарыі, душпастырства, рэкалекцыі, місіі, духоўнае суправаджэнне
Школы і ўніверсітэты, СМІ, выдавецтвы, установы культуры і спартыўныя цэнтры
Сацыяльная праца, служэнне бежанцам, экалогія, тэрапеўтычная дапамога, міжрэлігійны дыялог
Наш ордэн заснаваны ў XVI стагоддзі баскійскім рыцарам Ігнацыем Лаёлай.

Юнаком ён служыў пры каралеўскім двары і вёў свецкае жыццё маладога рыцара. У 1521 г. адважна, нягледзячы на пагрозу жыццю, бараніў крэпасць Памплону ад нападу французаў. Падчас бітвы гарматнае ядро трапіла яму ў левую нагу. Некалькі разоў за перыяд лячэння Ігнацый быў блізкі смерці, але выжыў і пачаў папраўляцца. Пазбаўлены на доўгі час магчымасці руху, ён стаў чытаць Евангелле і гісторыі святых і пастанавіў адмовіцца ад мінулага марнага жыцця, каб поўнасцю належаць Хрысту. Сваё шляхецкае адзенне ён аддаў жабраку, а рыцарскі меч пакінуў у санктуарыі Маці Божай у Мансэрат.

“Вазьмі, Пане, і прымі ўсю маю свабоду, памяць, розум і ўсю маю волю – усё, што маю і чым валодаю.”

Ігнацый прысвяціў сябе служэнню хворым і ўбогім. Прайшоў праз цяжкія духоўныя змаганні. Запісы, якія ён вёў, ляглі ў аснову славутага збора “Духоўных Практыкаванняў”.

Праз некаторы час да яго далучыліся першыя паплечнікі, і яны разам прысвяцілі сваё жыццё Пану. Каб захаваць еднасць у сваёй супольнасці сяброў, пастанавілі заснаваць ордэн, мэтай якога стане вернае служэнне Касцёлу ў паслухмянасці Святому Айцу.

У аснове правіла новага ордэна была строгая паслухмянасць дагматам і касцёльнаму праву, адмаўленне ад асабістай свабоды, бязмежны давер да Касцёла і Папы, згодна з прынцыпам “Адчуваць разам з Касцёлам” (Sentire cum Ecclesia)
Езуіты былі прапаведнікамі і спаведнікамі ўладароў свету. У час Контррэфармацыі значная частка сярэдняй і вышэйшай адукацыі знаходзілася пад уплывам езуітаў. Адзначаліся незвычайнай руплівасцю ў душпастырстве працоўных, выступалі ў якасці абаронцаў іх правоў.

Езуіты часта змянялі месца служэння, трымаючы дыстанцыю ад асобных краін і іх інтарэсаў. Такі касмапалітызм выклікаў моцны супраціў з боку некаторых манархій. Пад іх націскам Папа Клеменс XIV у 1773 г. загадаў скасаваць Ордэн.

Па рашэнні царыцы Екацярыны ІІ Таварыста Езуса не спыніла свайго існавання на тэрыторыі Расійскай Імперыі і дачакалася там моманту аднаўлення праз Папу Пія VII у 1814 г.

Езуіты сёння

членаў Ордэна

святых і благаслаўлёных

школ і ўніверсітэтаў

месцаў служення на тэрыторыі СНД

“На найцяжэйшых і найбольш аддаленых абшарах, на раздарожжах ідэалогій, на сацыяльных франтах, – усюды ў Касцёле, дзе толькі сутыкаліся (і дагэтуль канфрантуюць) палкія прагненні чалавека і адвечнае пасланне Евангелля, там былі і ёсць езуіты.”

Папа Павел VI

Больш пра нас
Глабальныя апостальскія прыярытэты: актуалізацыя місіі Таварыства Езуса

Глабальныя апостальскія прыярытэты: актуалізацыя місіі Таварыства Езуса

На 36-ай генеральнай кангрэгацыі ў 2016 г. дэлегаты даручылі новавыбранаму генеральнаму настаяцелю Артуру Сосе перагледзець і актуалізаваць апостальскія прыярытэты, якія былі прынятыя ў 2003 г. (У той час на першым месцы знаходзіліся місіі ў Кітаі і Афрыцы,...

Архіўныя дакументы езуітаў на тэму Халакосту будуць алічбаваны

Архіўныя дакументы езуітаў на тэму Халакосту будуць алічбаваны

Мемарыяльны музей Халакосту ў Вашынгтоне і Фонд Polanco – Архіў Таварыства Езуса ARSI (Archivum Romanum Societatis Iesu) 27 лютага 2024 года падпісалі пагадненне аб супрацоўніцтве для забеспячэння доступу і алічбавання матэрыялаў езуіцкіх архіваў, звязаных з...

Ігнацыянскі рахунак сумлення: Удзячнасць

Ігнацыянскі рахунак сумлення: Удзячнасць

Для святога Ігнацыя ўдзячнасць была адной з найвышэйшых цнотаў. Фактычна, ён лічыў няўдзячнасць коранем усіх грахоў. І гэта зразумела: па сутнасці, грэх азначае злоўжыванне Божымі дарамі, якія мы атрымалі. Калі мы сапраўды ўдзячныя за нейкі падарунак, то, вядома, не...

Франц Яліч SJ: Жыццё ў Божай прысутнасці

Франц Яліч SJ: Жыццё ў Божай прысутнасці

У гэтым артыкуле мы хочам пазнаёміць вас з выбітным венгерскім езуітам айцом Францам Ялічам (Ferenc Jálics) (1927-2021). Скарыстаўшыся матэрыяламі кнігі “Franz Jalics: życie w obecności Boga” выдавецтва WAM, публікуем уступнае слова, асабісты аповед а. Франца пра...

Ігнацыянскі рахунак сумлення: Пачуцці

Ігнацыянскі рахунак сумлення: Пачуцці

Вядома, можна проста прытрымлівацца першапачатковага пяцікрокавага рахунку, які прадставіў святы Ігнацый. Аднак калі крыху змяняць пытанні для разважанняў, то вы заўважыце, што ў вашым рахунку сумлення будзе больш навізны і спантаннасці. Канчатковая мэта адна:...

Глыбіня пяшчоты

Глыбіня пяшчоты

Глыбіня – шматзначнае слова, шматвымернае. З той пары, як Сымон Пётр так паспяхова сплаваў “на глыбіню”, паслухаўшыся слова Езуса (Лк 5, 1-11), не бракуе тых, каго прыцягвае гэты вобраз даверу, адважнага руху ўдалеч і ўглыб – дзеля сустрэчы ў праўдзе з самім сабой і з...

Біблійны лексікон: цела

Біблійны лексікон: цела

“Слова сталася целам і пасялілася між намі”, – урачыста і радасна абвяшчаем мы ў перыяд Божага Нараджэння (Ян 1, 14).  Кожны раз, прамаўляючы падчас нядзельнай Эўхарыстыі “… і ўцелавіўся ад Духа Святога з Дзевы Марыі”, схіляем галовы – а 25 снежня і 25 сакавіка нават...

Пантыфік: адчуць нашу прыналежнасць Богу

Пантыфік: адчуць нашу прыналежнасць Богу

Не зачыняцца ў сабе, у сваёй самадастатковасці, а знайсці месца для Бога і для блізкага, заахвоціў Папа чытачоў кнігі "Перш належце Богу" (First Belong to God) брытанскага журналіста і пісьменніка Осціна Айвэры. У аснове выдання ляжыць васьмідзённы цыкл духоўных...

Рахунак сумлення як найважнейшы момант дня

Рахунак сумлення як найважнейшы момант дня

Святы Ігнацый Лаёла задумаў штодзённы рахунак сумлення (Examen) як вельмі даступную малітву, якой можна маліцца ў любы час, праглядаючы сваё нядаўняе мінулае, каб знайсці Бога і Ягоныя ласкі ва ўсім, што адбываецца. Святы Ігнацый сказаў бы, што такі «іспыт» мае стаць...

Мама Антула – апосталка ігнацыянскіх рэкалекцый – абвешчана святой

Мама Антула – апосталка ігнацыянскіх рэкалекцый – абвешчана святой

11 лютага Папа Францішак абвясціў святой сваю суайчынніцу — Марыю Антонію ад святога Юзафа (María Antonia de San José), якую ў Аргентыне называлі проста Мама Антула — Маці Антося. Аргентынка Марыя Антонія дэ Пас і Фігэроа (1730–1799) нарадзілася ў 1730 годзе ў вёсцы...

Жывая традыцыя езуіцкай адукацыі. З нагоды VI Міжнароднага дня адукацыі

Жывая традыцыя езуіцкай адукацыі. З нагоды VI Міжнароднага дня адукацыі

Ад самага пачатку існавання Таварыства Езуса адукацыя займала прыярытэтнае месца ў яго дзейнасці. Дэвіз а. Хуана Баніфача SJ адлюстроўваў дух, які натхняў езуітаў у справе адукацыі: “Puerilis institutio est renovatio mundi” (“Адукацыя моладзі – гэта аднаўленне...

Святы езуіт на Новы год: Юзаф Піньятэлі, SJ

Святы езуіт на Новы год: Юзаф Піньятэлі, SJ

Пачатак новага года непазбежна ўяўляе сабой момант пераходу. А пераходы бываюць складанымі. Энтузіязм з-за чагосьці новага сутыкаецца з настальгіяй па тым, што ўжо мінула. Магчымасць і патэнцыял сустракаюцца са шкадаваннем і ўсведамленнем страчаных магчымасцяў....

І яны пасадзілі дрэвы…

І яны пасадзілі дрэвы…

На дахах рымскага Калегіума Беларміна (Collegio Bellarmino) два езуіты стварылі вісячы сад, працягваючы традыцыю, якая мае асаблівае значэнне для Таварыства Езуса, асабліва ў той час, калі пасадка дрэў набыла яшчэ большае значэнне, чым раней. У кожную эпоху езуіты...

Дзіця нарадзілася нам!

Дзіця нарадзілася нам!

Кантэмпляцыя нараджэння Езуса можа стаць добрым лекам у працэсе адшукання здаровага і сапраўднага вобраза Бога. Паглядзім, што гэтае незвычайнае духоўнае практыкаванне можа даць нам, людзям ХХІ стагоддзя, якім даводзіцца жыць у час крызісу Касцёла і веры. Вобраз Бога...

Велікадушная любоў Бога і малітва “Вазьмі, Пане”

Велікадушная любоў Бога і малітва “Вазьмі, Пане”

Больш пятнаццаці гадоў таму я ўпершыню адкрыла для сябе ігнацыянскую духоўнасць, і на той час я была глыбока перакананая, што мае жаданні і жаданні Бога наконт мяне  неабавязкова павінны супадаць. Не ведаю, як гэтая думка з’явілася ў маёй галаве, але, тым не менш,...

Вазьмі, Пане

Вазьмі, Пане

Вазьмі, Пане, і прымі ўсю маю свабоду, памяць, розум і ўсю маю волю – усё, што маю і чым валодаю. Ты мне ўсё гэта даў – Табе, Пане, вяртаю. Усё Тваё. Распараджайся гэтым паводле сваёй волі. Дай мне толькі любоў Тваю і ласку, і мне гэтага хопіць. Амэн. Св. Ігнацый...